دولتمند خال، آوازخوان که با نام راه خراسان چنین خواند درگذشت
دولتمند خال، آوازخوان که با نام راه خراسان چنین خواند درگذشت
دولتمند خال (خالف)، آوازخوان سرشناس سبک سنتی موسوم به «فلک»، نوازنده، آهنگساز و پژوهشگر برجسته موسیقی مردمی تاجیکستان ، خراسان بزرگ در ۷۳ سالگی در اثر بیماری سرطان درگذشت. به گفته پیوندانش مراسم تشییع جنازه او قرار است روز ، دوشنبه نوزدهم فوریه، برپا شود. مرد تاریخ ساز که با صدای دل نشین اش مردم خراسان بزرگ و هم زبانان خودرا افتخار و غروربخشید راه خراسان کجا

 

درگذشت استاد بزرگ خیلی برای خراسانیان خراسان بزرگ که بعداز ۱۰۴ سال رسمیت نام جعلی در کابل و کنار گذاشتن  نام خراسان مبارک دوباره به هویت شان برگشته اند ناراحت کننده است

 

نام خراسان بزرگ که توسط دولتی های افغان و خراسانیان دولتی جای و افتخارات اش  به نام افغان  تقدیم ملت کردند در طول ۱۰۴ سال و تا تسلیمی و کودتای جمهوریت افغان طالبان  خیلی  طرفدران بی شمار برای حفظ دولت افغان باوران داشت و تبلیغات می شود

که  دوباره در هشت سال اخیر مردم با تحولات اتفاق پی هم افتاد و کودتای افغان جمهوریت طالب افغان و کشته شدن هزاران جوان خراسانی و آوره شدن شان در کشورهای همسایه

و ادامه سیاست و تطبیق افغان و توزیع تذکره های هویت قوم افغان به مردم بیدار شده خراسان بزرگ از حقیقت و اصلیت خراسانی شان باعث شد مردم خراسان بزرگ با صدای جوانان رزمندگان سازمان آزدی بخش خراسان KLPP

و هزاران جوان به انقلاب آزدی خراسان بزرگ فعالیت می کنند هم گام هم صدا گردند

و فعالیت هزاران جوان دلیر گم نام خراسان بزرگ که عاشقانه در این راه اصیل و حقیقت خراسان بزرگ برای آینده روشن مبارزه می کنند  یک از تشویق کنندگان این توفان آینده ساز آهنگ سرا استاد بزرگ تاجیکستانی سبک خراسانی بوده

نام خراسان بزرگ بعداز جنگ پیروزی سوم سال ۱۹۱۹   با خیانت امان الله به رهبران پیروزی کرد با زندانی آن ها که بعد یک تعداد مثل نثار احمد کابلی موفق به فرار شد امروز نظر به خدمات و دلاوری ها اش در تاجیکستان یک از قهرمان نامیده می شود

امان الله افغان بعداز کودتا منطقه افغانه را که در سرحد خراسان بزرگ و هندوبریتانیای بود با امضای معاهده لاهور برای پشتیبانی دولت خود به هندوبریتانیای تسلیم کرد و نام این منطقه کوچک مسکن افغان ها را به کابل آورد استقلال دولت افغان اعلام کرد و به کمک چاپلوسان و دولتی های خراسانی و افغان های فارسی زبان با افتخارات و قهرمانی های مردم خراسان بزرگ ما تبلیغات شد به جای نام خراسان بزرگ با عزت که در تاریخ اسلامی و علمی جهان درج است

رژیم امان الله به خاطر تقویت و حفظ دروغ خود تاریخ خیانت به تاریخ دلاور مردان خراسان بزرگ ما را با استقلال دروغ در پرچم قومی خود درج کردند با کلمه و محراب تا مردم خراسانی ما را رسمن فریب بدهند .

یاد این اهنگ ساز تاریخ ساز کمک به انقلاب مردم خراسان بزرگ ما با آهنگ

به نام راه خراسان چنین ماه خراسان چنان همیشه جاویدانه می ماند

دولتمند خال، آوازخوان که با نام راه خراسان خواند درگذشت

دولتمند خال، آوازخوان که با نام راه خراسان خواند درگذشت

داکتر آرش قیوم طاهری  بلخی خراسانی  یک از جوانان پژوهشگر تاریخ و ادبیات فارسی  و مبارزین جوان به یاد او از آهنگ دل نشین و انقلابی او در رخنامه فیسبوک خود یاد آور شده

استاد دولت خال تاجیک هنرمند خوش صدا درگذشت سال‌های سال برای دوباره زنده کردن موسیقی اصیل تاجیکی با گویش و لهجه شیرین زحمت کشید. روحش شاد یادش گرامی باد

 

به نام راه خراسان چنین ماه خراسان چنان

استاد دولت خال تاجیک هنرمند خوش صدا درگذشت سال‌های سال برای دوباره زنده کردن موسیقی اصیل تاجیکی با گویش و لهجه شیرین زحمت کشید. روحش شاد یادش گرامی باد

درگذشت

دولتمند خال آوازخوان سرشناس سبک سنتی موسوم به «فلک» در جشن نوروز بی‌بی‌سی
توضیح تصویر،  

شبکه های اجتماعی خراسانیان به احترام درگذشت استاد نوشتند

رفت آن رندی که با گلشن زبان راز داشت

با دریغ استاد دولتمند خال یکی از خنیاگران بزم فلک خراسانی را از دست دادیم. من در سال۱۹۷۹ جهت تحصیل به جمهوری تاجیکستان شوروی رفتم. در آن زمان دولتمند یک جوان با استعداد وخوش صدای تیاتر کولاب بود، و علاقه مندان زیادی داشت. در حنجرهٔ او دریای صدا جاری بود وهرازگاهی در کنسرت هایش اشتراک می کردم. شعر بوی جوی مولیان استاد رودکی را با تمام قدرت حنجره در نظم فلک خواند، که به نظرم برایش شهرت ومحبویت زیادی به بار آورد. اشعار مولانا،حافظ، سعدی، جامی از حنجرهٔ دولتمند با طنین دیگری نجوای روح نواز دارند.
دولتمند پس از استادان موسیقی فلک چون آدینه هاشم وعبدالله نذری سومین جایگاه را احراز نموده بود. همه فرزندان وی راه پدر خودرا تعقیب نموده وبه نواختن آلات موسیقی تاجیکی فرارودی وآواز خوانی دسترسی دارند. با تاسف می توان اظهار نمود که فعلن جایگاه زنده یاد دولمند خال در جامعه هنری تاجیکستان وگرایشگران سبک فلک خالی مانده است.
روان دولتمند مینوی وخوابگاهش رضوان حق باد

 

 

 

دولتمند خال آوازخوان سرشناس سبک سنتی موسوم به «فلک» در جشن نوروز بی‌بی‌سی

به گفته نزدیکان آقای خال او در سالهای اخیر از بیماری سرطان کبد رنج می برد. او اخیرا به قصد درمان به روسیه سفر کرده بود، اما معالجات موفقیت‌آمیز نبود و او در پی بازگشت به کشورش در بیمارستانی در دوشنبه، پایتخت، بستری شد.

آقای خال متولد کولاب در منطقه ختلان تاجیکستان بود. خانواده‌اش کشاورز و اهل فرهنگ بودند و پدر و برادرش محمدخان و نظرعلی از نخستین استادان او بودند. آموزش او در عرصه موسیقی بعدها در مدرسه موسیقی و دانشکده هنر تاجیکستان تکمیل شد، جایی که بعدها خود او مدرس کنسرواتوار عالی موسیقی تاجیکستان شد.

وی از دوران نوجوانی به آوازخوانی به سبک محلی مشغول بود و بیشتر اشعار مولانا و حافظ را می‌خواند.

سبک آوازخوانی او که به نام «فَلَک» معروف است، بیشتر سبک خوانش محلی است که در منطقه‌های کوه آذرستانی ختلان و بدخشان رواج دارد. او از نخستین کسانی بود که این سبک را وارد موسیقی رسمی کرد.

اکنون این سبک خوانش در مناطقی در شمال خراسان بزرگ  هم رایج است.

او در اواسط دهه ۷۰ میلادی از دانشکده هنرهای زیبای تاجیکستان فارغ التحصیل و در تئاتری در شهر کولاب کار هنری خود را آغاز کرد. در اینجا بود که به عنوان آوازخوان سبک سنتی «فلک» در اوایل دهه ۸۰ میلادی مشهور شد و بعد در همین تئاترگروهی به نام «فلک» را بنیان گذاشت.

در سال ۲۰۰۴ در پی تاسیس گروه مشابهی در کمیته رادیو و تلویزیون تاجیکستان، دولتمند خال رهبری آن را نیز به دوش گرفت.

دولتمند از دیرباز از شعرهای مولوی در کارهای خود استفاده می کرد و به این واسطه مولوی را در کشور خود بیش از پیش به مردم شناسانده است.

«فلک» در زمان شوروی به عنوان موسیقی غیرحرفه‌ای در حاشیه‌ قرار داشت. اما حالا تاجیکستان هر چند وقت یک‌بار میزبان جشنواره و سمپزیوم «فلک» است

دولتمند خال در یکی از مصاحبه‌های خود درباره این موضوع به بی‌بی‌سی گفت: «موسیقی فلک به دلیل استفاده از اشعار عرفانی در زمان شوروی سابق از سوی دولت تا حدودی ممنوع بود. ما شعرهای مولوی را اجرا می کردیم و چون شعرهای مولوی بیشتر وجه عرفانی و خداگونه دارند، در حکومت کمونیستی شوروی اجازه کار چندانی نداشتیم. اما از زمان استقلال کشور تاجیکستان دولت نیز به این موسیقی توجه ویژه ای دارد به طوری که رئیس جمهوری روز ۱۰ اکتبر را روز موسیقی فلک اعلام کرده است.»

آقای خال عنوان «هنرپیشه خلق تاجیکستان» را دارد و برنده جایزه رودکی از مهمترین جوایز تاجیکستان است.

موسیقی در جان و خون خانواده دولتمند جریان دارد و تمامی ۷ برادر دولتمند خال ساز می‌نوازند و آواز‌خوانی می‌کنند. ۹ فرزند و ۱۷ نوه او نیز همگی آوازخوانی می‌کنند.

دولتمند خال در طول سال‌ها فعالیت مستمرش، موسیقی مردمی تاجیکستان را جمع آوری کرد و موسیقی فلک را «دغدغه» خود می‌دانست. او آرام آرام در کنار اشعار مولوی و حافظ، آثار شعرای معاصر را نیز به موسیقی فلک آورد.

نخستین کنسرت او در سال ۱۹۶۳ در سن ۱۳ سالگی از تلویزیون سراسری شوروی سابق پخش شد. او از سال ۱۹۷۵ تا آخرین سال‌های عمر خود کنسرت‌های موفقی را در کشورهای آسیایی و اروپایی اجرا کرد و در سال ۲۰۰۵ ژاک شیراک نشان طلایی کشور فرانسه را به دلیل استفاده از شعرهای مولوی به او اهدا کرد.

 

منم تاجیک و ایرانی‌تبارم،
شکوه آریائی – اعتبارم.
نیاکانم چراغ معرفت را
فروزان کرده، از این فخر دارم

نخستین آدم یکتا پرستم،
همان زرتشتم و مزداپرستم.
نخستین کَس، که این پیغام آورد، :
خدا یکتاست ! من یکتاپرستم.

زبانم پارسی، من پارسایم
نکو گفتار و پندار است و کردار،
همانا اعتقادم هست نیکی.
خدایا، از بلاها خود نگه دار !

در این دنیای رنگین وضعِ سنگین
کجا خواهی بری این ملّت من؟!
بجز از «عشق» در آئین من نیست،
خدایا، مهر را از ما نبر کن.
استاد سفر عبدالله

#سفر_عبدالله
#تاجیک #تاجیکان #ایرانیهای_شرق #ایران #پارس #عجم #تاجیکستان
#ایران #ایرانزمین #ایران_بزرگ #ایرانشهر #خراسان_بزرگ #آریانا #ایرانویچ
#زیبایی_های_شهرستان_فرخار_استان_ولایت_تخار_ستان😻

گلنظر کلدی، شاعر سرود ملی تاجیکستان درگذشت

گلنظر کلدی

گلنظر کلدی، شاعر شناخته شده تاجیک و سراینده سرود ملی تاجیکستان، امروز در بیمارستان “استقلال” دوشنبه، پایتخت، درگذشت. او به هنگام مرگ ۷۵ سال داشت.

مقامات هنوز علت اصلی مرگ گلنظر کلدی را اعلام نکرده‌اند. اما به گفته بستگان وی، آقای کلدی هفته‌ پیش با نشانه‌های ابتلا به بیماری کووید-۱۹ به بیمارستان منتقل شده بود.

پیوندانش دیروز در شبکه‌های اجتماعی نوشتند که وضع سلامتی او “بهبود” پیدا کرده است. اما امروز اعلام شد که آقای کلدی در بیمارستان جان باخته است.

از آقای کلدی ده‌ها مجموعه شعر در تاجیکستان به چاپ رسیده است. آثار این شاعر تاجیک همچنین به برخی دیگر از زبانهای دنیا ترجمه و به نشر رسیده‌اند. چند مجموعه شعر آقای کلدی در ایران هم چاپ شده است.

گلنظر کلدی عنوان افتخاری “شاعر خلقی تاجیکستان” را نیز داشت. او سالیان زیادی در مجله‌ها و نشریه‌های ادبی”صدای شرق”، “پیوند” و”ادبیات و صنعت” فعالیت داشت. او در سال‌های ۲۰۰۵-۲۰۱۰ نماینده پارلمان تاجیکستان نیز بود.

به گفته مسئولان اتحادیه نویسندگان تاجیکستان گلنظر کلدی در گورستان “لوچاب” شهر دوشنبه که محل دفن بزرگان فرهنگ و علم و ادب و موسیقی تاجیکستان است، به خاک سپرده خواهد شد.

کرونا در تاجیکستان

مقامات تاجیک تا حالا تنها از مرگ ۶۳ نفر بر اثر ابتلا به کرونا گزارش داده‌اند. اما گزارش‌های غیررسمی تعداد جانباخته‌های بیماری کووید-۱۹ در تاجیکستان را به مراتب بیشتر از آمار رسمی می‌دانند.

منتقدان در تاجیکستان اظهارات مقامات دولتی را که تاکید می‌کنند در این کشور کرونا شیوع پیدا نکرده، قبول ندارند و آن را خلاف واقع می‌دانند.

در ابتدای اعلام شیوع همگانی کرونا از سوی مقامات سازمانهای بین‌المللی، مقامات تاجیک می‌گفتند که این ویروس در کشور شیوع پیدا نکرده است و مرگ عده‌ای در کشور را به دلیل “التهاب ریه” اعلام کرده بودند. اگرچه مقامات این کشور بعدا اقداماتی را با هدف آنچه که کنترل این ویروس در کشور خواندند، روی دست گرفتند.

جوره‌بیک نذری، رامشگر زبان‌پژوه تاجیک که خاموش شد

  • عبدالقیوم قیومزاد
  • روزنامه‌نگار، تاجیکستان
جوره‌بیک نذری

جوره‌بیک نذری، خاورشناس و زبان‌پژوه و موسیقی‌دان و آوازخوان صاحب‌مکتب تاجیک، اگر زنده بود امروز ۷۴ ساله می‌شد. اما او درست یک ماه پیش، در اوج مرگ‌ومیر ناشی از کرونا در زمره جان‌باختگان همه‌گیری کووید-۱۹ از جهان رفت. به مانند همه دیگر چهره‌های خوشنام تاجیکستان که جان‌شان را تسلیم کووید-۱۹ کردند و شمارشان اندک هم نبود، پیکر جوره‌بیک نذری را هم هزاران تن از دوستارانش بدرقه نکردند، بلکه معدودی از بستگان و دوستانش بودند که روز ۲۴ مه در قبرستان لوچاب شهر دوشنبه، آرامگاه مشاهیر تاجیکستان، مراسم خاکسپاری‌اش را بجا آوردند.

جوره‌بیک نذری چه در زمینه علم و پژوهش و چه در عرصه هنر از توان و قریحه ستودنی برخوردار بود و طی سال‌های متمادی مسئولیت شماری از بنگاه‌های علمی و فرهنگی، به مانند پژوهشگاه خاورشناسی و میراث خطی فرهنگستان علوم تاجیکستان را به دوش داشت و از خود نقش و نمونه یک مدیر مدبّر و کارساز را در یادها باقی گذاشت.

او به پژوهشگاه خاورشناسی فرهنگستان علوم درست پس از ختم دانشگاه راه یافت. کلید او به این مکان علمی، تحقیقاتش درباره مکتبی شیرازی، از شاعران سده دهم هجری قمری شیراز بود. جوره‌بیک نذری در سال ۱۹۷۴ در موضوع مکتبی شیرازی و داستان لیلی و مجنون او رساله‌ای نوشت و دفاع کرد و سال ۱۹۹۶ با دفاع از رساله «روایات انجیل و قرآن راجع به سلیمان و تحول آن در ادبیات فارس و تاجیک» به مقام دکترا رسید.

این دو موضوع، در محور کارهای بعدی جوره‌بیک نذری بود. او در سال ۱۹۸۳ کتاب لیلی و مجنون مکتبی شیرازی را در دوشنبه منتشر کرد و نقد خودش بر این اثر مکتبی را در تهران در سال ۱۹۹۳ . سلیمان‌نامه زلالی خوانساری (دوشنبه، ۱۹۹۶)، قصه سلیمان و بلقیس در ادبیات فارسی (دوشنبه، ۱۹۹۶)، نامه و نامه‌نگاری در شاهنامه (تهران، ۲۰۰۱)، تاریخ همایون گلشنی (۲۰۰۷)، هنر نامه‌نگاری در شاهنامه (۲۰۱۴)، دریای سخن پرآب باید (۲۰۱۶) از جمله آثار ماندگار جوره‌بیک نذری است که افزون بر اینها دهها مقاله علمی در نشریه‌های تاجیکستان و ایران و افغانستان منتشر کرده بود.

جوره‌بیک نذری

او در پایان عمر مدیر مرکز علمی موسوم به «گنجینه میراث خطی آکادمیسین میرزایف» بود؛ بنگاهی وابسته به انستیتوی زبان و ادبیات و خاورشناسی و میراث خطی ابوعبدالله رودکی فرهنگستان علوم تاجیکستان.

اما شهرت و اعتبار جوره‌بیک نذری در میان مردم عادی بیشتر به دلیل آوازخوانی‌اش بود. او بطور حرفه‌ای با موسیقی سروکار داشت و آثار ماندگاری در این زمینه هم دارد، هرچند در هیچ مدرسه‌ای علم موسیقی را فرا نگرفته بود و استاد خاصی در رشته ساز و آواز نداشت. اما بر اثر تلاش‌های خودجوش شاگردان فراوانی یافت و به عنوان موسیقی‌دان صاحب‌مکتب شناخته می‌شود. شیوه خاص خوانندگی او هواداران و پیروان بسیاری پیدا کرد.

ورقه زین‌الدین، نویسنده تاجیک، در توصیف جوره‌بیک نذری از منظر هنری گفته است:

«استاد جوره‌بیک نذری در جاده هنر مکتب بزرگ نوآورانه خود را میان تاجیکان آسیای میانه گشوده بود و تا زمان او کسی چنین نمی‌خواند و نمی‌نواخت. تا زمان او کسی از میان تاجیکان نمی‌توانست از آکاردئون به این خوبی استفاده کند. انتخاب شعرهایی با مضمون والا، آهنگ‌های دل‌چسپ و غیرعادی او که صوت هندی و نوای اروپایی را هم‌زمان در ذهن‌ها تداعی می‌کرد، در سنتز یا ترکیب مکتب «دوازده‌مقام‌خوانی دروازی» (مکتب مرویگی استاد اکه‌شریف جوره‌یف) از همان پایان دهه ۱۹۶۰ و آغاز دهه ۱۹۷۰ این خنیاگر بزرگ را در میان فارسی‌زبانان معروف کرده بود».

جوره‌بیک نذری در دوران شوروی، در دهه ۱۹۷۰ میلادی چند سالی هم در افغانستان به عنوان مترجم کار ‌کرد. در همان دوره بود که با احمد ظاهر، آوازخوان شهیر و محبوب کشور همسایه و همزبان آشنا شد و طرح دوستی افکند. از دوستی این دو هنرمند قصه‌ها و روایات بسیاری تعریف شده و حتی در شکل کتاب به قلم سلطان حمد در شهر دوشنبه منتشر شده است. در واقع، دوستی او با احمد ظاهر که در تاجیکستان هم بی‌اندازه محبوب است، سرخط شرح حال جوره‌بیک نذری بود و همیشه بر آن تأکید شده است. به دلیل همین دوستی بود که اداره جاسوسی نظامی اتحاد شوروی قرارداد کاری جوره‌بیک نذری در افغانستان را فسخ کرد و او را بازپس به شوروی فرا خواندند. به باور مقام‌های شوروی، رفاقت مترجم‌شان (جوره‌بیک نذری) با یک عامل خارجی (احمد ظاهر) می‌توانست پیامدهای امنیتی داشته باشد. این ماجرا را خود جوره‌بیک نذری سال‌ها پیش برایم تعریف کرده بود.

جوره‌بیک نذری

من که با جوره‌بیک نذری از نزدیک آشنایی داشتم و به عنوان خبرنگار بارها با او مصاحبه‌های مفصل آراسته‌ام، او را همچنان به شکل یک مرد قامت‌بلند، خوش‌صورت، خوش‌پوش و همیشه شاد و سر حال به یاد می‌آورم. بسیار خوش‌صحبت و خوش‌مشرب بود. در اظهار نظر ابائی نداشت و استحاله نمی‌کرد. رُک‌ و راست بود. پرده‌دری نمی‌کرد یا کسی را در جمع شرمنده نمی‌کرد، اما از زمره کسانی بود که به اصطلاح «گپ در دلش نمی‌خوابید». رند و بی‌باک بود و به همین دلیل هم در دوران شوروی دردسرهایی داشت. و بعد از آن هم از چند مقامش کنار گذاشته شد، اما همچنان راه و روش خودش را درست می‌دانست. مغرور و سرکش بود. و دلسوز مردم نیازمند.

جوره‌بیک نذری به همراه برهان‌الدین ربانی
توضیح تصویر، جوره‌بیک نذری به همراه برهان‌الدین ربانی، رئیس‌جمهور پیشین افغانستان، در حال بازدید از انستیتوی میراث خطی تاجیکستان

زمانی که ریاست پژوهشگاه میراث خطی و شرق‌شناسی را به عهده داشت، تاجیکستان در آتش جنگ داخلی می‌سوخت. در آن دوره بیشتر مؤسسات فرهنگی و هنری ویران شدند و دارایی‌هاشان به تاراج رفت. پژوهشگاه میراث خطی هم توجه دزدان و قاچاقچیان آثار خطی را به خود جلب کرده بود، اما همکاران آن زمان حضور جوره‌بیک نذری می‌گویند که همانا بودن او پژوهشگاه را از دست‌بُرد و غارت ایمن نگه داشت.

نورمحمد امیرشاهی، از کارمندان این مؤسسه با یادآوری آن سال‌های وحشت و گرسنگی می‌گوید در آن زمان پژوهشگاه خاورشناسی را «انستیتوی جوره‌بیک» می‌نامیدند. به گفته آقای امیرشاهی، «کاملاً مشهود بود که او برای تأمین آب و نان کارمندانش خود را به آب و آتش می‌زد، بی‌خوابی می‌کشید؛ به مانند یک سَروَر خانواده تمام شب را در صف نان می‌ماند و برای بیش از صد تن از کارمندان علمی انستیتو نان می‌آورد و می‌آورد و میان ما توزیع می‌کرد. از ما می‌خواست روزمان را برای به دست آوردن نان به هدر ندهیم و به کارهای علمی‌مان مان بپردازیم. اکنون آن عمل حمیده استاد مرا در حیرت می‌گذارد که این کار را چگونه انجام می‌داد. حقوق ما در آن دوره کمابیش سه دلار در ماه بود و کمک‌های استاد به ما به‌مراتب بیشتر از آن بود. او از سازمان‌های امدادی مختلف برای ما کمک‌هایی از قبیل روغن و برنج و ماکارونی و برنج و شکر دریافت و توزیع می‌کرد. آن هم در دوره‌ای که هر آن امکان داشت یک سلاح‌بدست یا دارودسته‌های غارتگر آن روزها به گنجینه دست‌خط‌ها حمله کند و دارایی‌های آن را به یغما ببرد. استاد توانست جلو این مشکل را هم بگیرد».

جوره‌بیک نذری

درباره شخصیت جوره‌بیک نذری چهره‌های معروف بسیار گفته‌اند. مؤمن قناعت، شاعر فقید تاجیک گفته بود:

«جوره‌بیک نذری یک شخصیت همه‌فصلی و چندقطبی است. دانش عمیق و فکر رسا دارد. در صحبت چنین ظاهر می‌شود که مردی است کریم‌الاصل، شریف‌العریض، دقیق‌النظر، عمیق‌الفکر و صاحب‌الرأی. هرچند خادم و خدمت‌گذار بهین علم و فرهنگ است، در مطربی و آوازخوانی هم مقام بلندی را صاحب شد».

قهرمان سلیمانی، رایزن فرهنگی ایران در روسیه در رثای او گفت:

«خاموشی این دانشی مرد هنرمند، برای اصحاب فرهنگ و هنر ایران و تاجیکستان، ضایعه‌ای جبران‌ناپذیر است».

آقای سلیمانی که در گذشته رایزن فرهنگی ایران در تاجیکستان هم بود، گفته بود:

«همیشه در حلقه دوستان و رفیقان بود و هست. هنوز هم وقتی به تهران می‌آید، فهرستی از دوستان را در دست دارد که هر یک منتظرند مهماندار وی باشند. این سال‌ها سال‌های توجه به روابط عمومی است. به نظرم، جوره‌بیک در این زمینه در میان تاجیکان کم‌نظیر است. او قدرت ارتباط برقرار کردن با همه را دارد. دیدار با مردی که سراپا هنر و شیرین‌زبانی است، برای هر ایرانی فرصت مغتنمی است. من که توفیق داشتم طی سال‌ها از مصاحبت و معاشرت این مرد هنرمند بهره‌مند شوم، یکی از خوش‌بخت‌ترین ایرانیان بوده‌ام، زیرا از میان نیکوان تاجیک با یکی از نیکوترین‌ها دوستی داشتم».

جوره‌بیک نذری

جوره‌بیک مراد، هنرمند مردمی اتحاد شوروی، گفته: «جوره‌بیک نذری در یک کتفش هنر و در کتف دیگرش علم، جوانمردانه و تاجیکانه علم و هنر را پیش می‌بُرد».

شهاب‌الدین حق‌نظر، موسیقی‌دان و ادیب که طی سال‌های دراز رئیس اداره موسیقی رادیوی تاجیکستان بود، می‌گوید: «در عالم هنر کمتر کسی صاحب‌مکتب می‌شود. او صاحب‌مکتب است، سبک و اسلوب خود را پیدا کرده و شاگردان زیادی را پرورانده است… قلم‌کشی، رامشگری، سخنوری را به هم پیوند داد».

با این وصف می‌شود به‌جرأت گفت که اگر کرونا و قرنطینه در کار نبود، ماه گذشته پیکر جوره‌بیک نذری را هزاران تن از اهل ادب و فرهنگ، روشنفکران، موسیقی‌دان‌ها و هواداران او به آرامگاه لوچاب بدرقه می‌کردند و شاگردان بی‌شمارش مرثیه‌های جانسوزی را به سبک منحصر به فرد او می‌سرودند.

برگزاری همایش بزرگداشت روز شعر و ادب فارسی در تاجیکستان

خبرگزاری جمهوری اسلامی

تهران- ایرنا- سفیر ایران در تاجیکستان با بیان اینکه زبان و ادب پارسی میراث گرانبهای تاریخ و نیاکان ما است، گفت: امروز زبان مشترک ما درخت باروری را می‌ماند که ریشه‌های عمیق و شاخه‌های آن مظهر یگانگی فرهنگی ایران زمین است.

به گزارش حوزه سیاست خارجی ایرنا، به مناسبت روز شعر و ادب فارسی و بزرگداشت استاد محمد حسین شهریار غزل سرای نامدار ایرانی همایش باشکوهی با حضور گسترده پررنگ شخصیت‌ها و نخبگان علمی، ادبی و هنری تاجیکستان در محل تالار «سعدی» سفارت جمهوری اسلامی ایران در شهر دوشنبه برگزار شد.

در آغاز این همایش، «محمدتقی صابری» سفیر فوق‌العاده و نماینده تام‌الاختیار جمهوری اسلامی ایران روز شعر و ادب فارسی و بزرگداشت استاد محمدحسین شهریار را به تمامی علاقه‌­مندان زبان پارسی، به ویژه هموطنان ایرانی و مردم هم فرهنگ و هم­ زبان تاجیک شادباش گفت.

صابری اظهار داشت: خوشحالم که در جمع اصحاب دانش و فرهنگ کشور دوست و برادر تاجیکستان، با خویشاوندان تاریخی خود با زبان شیرین پارسی که میراث هزار و چندی ساله نیاکان ماست، سخن می‌گویم.

وی با بیان اینکه «زبان و ادب پارسی میراث گرانبهای تاریخ و نیاکان ماست»، تبیین کرد: مناسبت امروز بهانه‌­ای ا­ست برای گرامیداشت بزرگان زبان و ادبیات پارسی و اندیشه‌های مفاخری همچون ابو الشعرا ابوعبدالله رودکی، حکیم ابوالقاسم فردوسی، سعدی شیرازی، حافظ شیرازی، مولوی، نظامی، میرسیدعلی همدانی، ناصرخسرو، کمال خجندی و دیگر شاعران ناموری که در تعالی آرمان‌های والای انسانی سهم سترگی داشتند.

سفیر ایران در تاجیکستان ادامه داد: مفاخر زبان و ادب پارسی پیام آوران فرهنگ و ادب دیرینه مشترکمان در گوشه و اکناف جهان هستند که مهرورزی، صلح، اندیشه و کرامت انسانی را فریاد می‌زنند و اهتمام همه استادان بزرگوار و چهره‌های برجسته فرهنگ و ادب و هنر ایرانی، تاجیکستانی و افغانستانی که دل در گرو زبان نیاکان دارند، در راه پاسداشت و بالندگی زبان و ادب مشترکمان سعی و تلاش فراوان به خرج داده و کام تشنگان معرفت را با اندیشه­‌های والا و قلم‌­های سبزشان سیراب کرده­‌اند.

صابری در بخش دیگری از سخنان خود، گفت: امروز زبان مشترک ما درخت باروری را می‌ماند که ریشه‌های عمیق و شاخه‌های آن مظهر یگانگی فرهنگی ایران زمین است. وظیفه همه ماست که این درخت را از گزند و آفات زمانه حفظ کرده و برای آیندگان به میراث بگذاریم چنان که نیاکان برای ما تلاش کردند و آن را به دست ما سپردند.

وی در پایان صحبت خود از آن خبر داد که ۳ تن از فرهیختگان تاجیک «گلرخسار صفی»، «عبدالنبی ستارزاده» و «رستم وهاب زاده» به عنوان اعضای پیوسته و افتخاری فرهنگستان زبان و ادب فارسی جمهوری اسلامی ایران انتخاب شده اند. سفیر ایران احکام عضویت این افراد را که از سوی رییس فرهنگستان زبان و ادب فارسی صادر شده است به آنان اهدا کرد.

سفیر ایران در تاجیکستان یادآور شد: پیش از این نیز فرهیختگانی همانند استادان مرحوم «محمدجان شکوری بخارایی»، «عبدالقادر منیازف» و «سیم‌الدین دادخدایف» در این فرهنگستان عضویت داشتند.

 

 

صابری در ادامه ابیاتی از «نظام قاسم» رییس اتحادیه نویسندگان تاجیکستان را قرائت کرد.

دو مزرع گُل افشان، ایران و تاجیکستان

دو مُلک عشق و اَرمان، ایران و تاجیکستان

دو راهجوی دانا، دو رَهرو توانا

در راه عهد و پیمان، ایران و تاجیکستان

دو هم­قِران و هم­گِل، دو همزبان و همدل

یادی زِ آل سامان، ایران و تاجیکستان

سفیر ایران سخنان خود را با چکامه‌ای زیبا از غلامعلی حداد عادل رییس فرهنگستان زبان و ادب فارسی به پایان برد:

ای زبان فارسی، ‌ای دُرّ دریای دَری / ای تو میراث نیاکان، ‌ ای زبان مادری

در تو پیدا فَرِّ ما، فرهنگ ما، آیین ما / از تو برپا، رایتِ دانایی و دانشوری

کابل و تهران و تبریز و بخارا و خُجند / جمله، مُلک توست تا بلخ و نَشابور و هَری

جاودان زی، ‌ ای زبان دانش و فرزانگی / تا به گیتی، نور بخشد آفتاب خاوری

فارسی را پاس می‌داریم، زیرا گفته‌اند / قدر زر، زرگر شناسد، قدر گوهر گوهری

سپس «نظام قاسم» رئیس اتحادیه نویسندگان تاجیکستان صصحبت خود را با این ابیات آغاز کرد:

ای پارسی امروز من، آینده من

ای در دو جهان، جهان پاینده من

از عالم فانی من امیدی نیست

امید ابد توی، ابدزنده من

و سپس روز شعر و ادب فارسی بر همه حضار تبریک گفت و یادآور شد: زبان و ادب فارسی برای تعالی بشر خدمات بسیار بزرگ و جاودانه‌ای انجام داده است.

وی عنوان کرد: در آثار شعرای معاصر تاجیک موضوع زبان نیاکان (تاجیکی، فارسی، دری) و اهمیت آن برای بقای ملت، فرهنگ و تمدن از جایگاه رفیعی برخوردار بوده و بزرگان شعر تاجیک مانند استادان «مومن قناعت»، «بازار صابر» و «لایق شیرعلی» در این راستا اشعار والا و ارزشمندی سروده‌اند.

نظام قاسم بابت پذیرش سه تن از شخصیت‌های نامی علمی و ادبی تاجیکستان به عضویت فرهنگستان زبان و ادب فارسی قدرانی کرد و این اقدام را در راستای تحکیم و گسترش روابط و همکاری‌های علمی و فرهنگی دو کشور و ملت برادر دانست و سخنانش را با قرائت این شعر خود به پایان برد.

تا که یزدان چرخ را گردنده داشت

داشت هر خلقی زبان، آینده داشت

خلق ما را خود زبان ارزنده داشت

تاب و تب بخشیدش و تابنده داشت

بال و پر بخشیدش و بالنده داشت

زیب و فر بخشیدش و زیبنده داشت

دائمش از گنج دل آگنده داشت

داشت آزاد و بمعنی بنده داشت

دوست را شهد زبان پرخنده داشت

خصم را تیغ زبان افکنده داشت

خوشدلان را فرخ و فرخنده داشت

بددلان را گند و شرمنده داشت

این زبان ما را چنین پاینده داشت

زنده داریمش که ما را زنده داشت

 

 

«گلرخسار صفی» شاعر نامور تاجیک در ابتدای کلام خود خطاب به محمدتقی صابری سفیر ایران، از این بیت حکیم ابوالقاسم فردوسی «فرستاده باید که دانا بود؛ به گفتن دلیر و توانا بود» یاد کرد و گفت این دانشی است که جاودانه است و برای صلح، امنیت و محبت و دوستی به‌کار گرفته می‌شود.

وی عضویت فرهنگستان زبان و ادب فارسی را برای خود شرف بزرگ عنوان کرد و گفت: تلاش‌های لازم را برای شایستگی این جایگاه به‌کار خواهد گرفت.

گلرخسار صفی روز شعر و ادب فارسی و بزرگداشت استاد شهریار را اقدامی شایسته توصیف کرد و گفت که استاد شهریار بهترین اشعار فارسی را سروده است.

وی به این مناسبت از چند رباعی خود یاد کرد که پس از بازدید از روستای «خشکناب» زادگاه استاد شهریار در آذربایجان شرقی سروده است.

دل را ز ره دیده به تاب آوردیم

از حسرت دیرینه کتاب آوردیم

در کوزه شعر شهریار تشنه

از چشمه خشکناب آب آوردیم

***

شعر است که خشکناب دارد چشمه

هر چشمه ز چشم آب دارد چشمه

هر دفتر کوه سبز حیدر بابا

هر زره ای آفتاب دارد چشمه

«عبدالنبی ستارزاده» پژوهشگر برجسته و عضو آکادمی ملی علوم تاجیکستان طی سخنانی دو ملت تاجیکستان و ایران را خوشبخت خواند که میراث بر چنین یک ادبیات بزرگی می‌باشند که در دنیا نظیر ندارد.

وی فرهنگستان زبان و ادب فارسی را یکی از مراکز اصلی تحقیق و ترغیب زبان و ادب فارسی در سطح دنیا نامید و گفت: این نهاد بسی ارزشمند بهترین دانشمندان عرصه زبان و ادبیات را از ایران و کشورهای هم‌زبان در ترکیب خود دارد.

ستارزاده به عضویت این فرهنگستان پذیرفته شدن خود را افتخاری بزرگ دانست و گفت که چنین موقعیت ها فرصت‌های جدیدی را فراهم می کند تا ما یکدیگر و همچنین زبان و ادبیاتمان را در ایران، تاجیکستان و افغانستان بهتر بشناسیم.

این دانشمند تاجیک نقش رهبران دو کشور هم‌زبان و هم‌فرهنگ تاجیکستان و ایران را در توسعه تعاملات علمی و فرهنگی مهم توصیف کرد.

«رستم وهاب‌زاده» شاعر و عضو اتحادیه نویسندگان تاجیکستان نیز با تبریک روز روز شعر و ادب فارسی و بزرگداشت استاد شهریار، با اشاره به زبان واحد و مشترک بودن فارسی، تاجیکی و دری، این بیت را خواند که «همه مستی باده ای شد که تو اش به جام داری؛ تو یگانه‌تر از آنی که هزار نام داری» و تصریح کرد: بزرگترین مظهر یکتایی و توحید خداوند متعال است که هزار نام دارد، چه رسد به آنکه زبان ما به سه نام یاد می‌شود که در اصل یکی است.

وهاب‌زاده عضویت خود در فرهنگستان زبان و ادب فارسی را افتخاری بزرگ و فرصتی برای انجام وظیفه دانست.

وی با ابراز امیدواری به گسترش هرچه بیشتر دامنه زبان و ادب فارسی، شعری را تقدیم حضار کرد که سال‌ها قبل سروده بود:

خط مرز ما

مرز خط ماست

مرز خط پیر پنج رود*

مرز خط پیر توس*

مرز خط پیر غژدوان*

مرز خط استاد میرزا*

مرز خط بی خطاست

مرز خط استواست

بی حدود و منتهی است

این زمان که بهر هر وجب زمین

نعل مردم جهان در آتش است

حرف آخرین ما

زبان ما

تیر آرش است

در ادامه این همایش شاعران و ادبیان نامی تاجیک «عبدالحمید صمد»، «عطا میرخواجه»، «محترم حاتم»، «دارا نجات»، «لطافت کنجه آوا»، «بزرگ‌مهر بهادر» و «شاعره رحیم­جان»، «بوری کریم» و «بانو پروازآوا» در مورد اهمیت بزرگداشت شعر و ادب فارسی مطالبی را بیان و اشعاری سرودند.

همچنین هنرمندان سرشناس تاجیک «مریم عیسی آوا» و «عبدالمومن شریفی» پاره های از اشعار بزرگان ادب فارسی و شاعران معاصر قرائت کردند.

شایان ذکر است که تعدادی از فرزندان بزرگان علم، ادب، فرهنگ و هنر تاجیکستان از قبیل میرزا تورسون زاده، میر سعید میر شکر، مومن قناعت، بازار صابر، طغرل احراری و محی الدین عالم پور که دار فانی را بدرود گفته اند، در این همایش حضور یافتند و از این طریق وارثان این مفاخر اراده خود را نسبت به تداوم تعامل و همکاری های فرهنگی با ایران ابراز کردند.

«آرتیق قادر» هنرمند سرشناس تاجیک مجری این همایش بود که با اجرای عالی و قرائت اشعار زیبای شعرای ایرانی و تاجیک موجب ایجاد شور خاصی در این نشست معنوی شد.

در حاشیه همایش فوق بمناسبت روز شعر و ادب فارسی، نمایشگاه عکسی از مفاخر و مشاهیر بزرگ زبان و ادبیات فارسی به نمایش گذاشته شد و مورد استقبال گرم میهمانان این همایش قرار گرفت.

*پیر پنج رود استاد رودکی

*پیر توس حکیم فردوسی

*پیر غژدوان «صدرالدین عینی» پایه گذار ادبیات معاصر فارسی – تاجیکی

* «میرزا ترسون‌زاده» شاعر شهیر تاجیک

چرا روابط تاجیکستان با ایران «رو به بهبود» است؟

  • بخش مانیتورینگ
  • بی‌بی‌سی
آقای رحمان پس از ۹ سال به ایران سفر کرد و در جریان دیدار با ابراهیم رئیسی در ۹ خرداد امسال ۱۷ سند تفاهم امضا شد

منبع تصویر، IRNA

توضیح تصویر، آقای رحمان پس از ۹ سال به ایران سفر کرد و در جریان دیدار با ابراهیم رئیسی در ۹ خرداد امسال ۱۷ سند تفاهم امضا شد

رسانه‌های تاجیکستان به‌ویژه رسانه‌های دولتی بعد از چند سال روابط سرد، سفر دو روزه امامعلی رحمان، رییس‌جمهور این کشور به ایران را نشانه‌ای از بهبود روابط امنیتی و اقتصادی می‌دانند.

رسانه‌های تاجیکستان سفر هشتم خردادماه آقای رحمان به ایران و دیدارش با همتای ایرانی را سفری قابل توجه ارزیابی کرده‌اند.

تاجیکستان به شکل قابل توجهی تلاش‌هایش برای احیای مجدد روابط با ایران را افزایش داده است، مخصوصا در شرایطی که چالش‌های امنیتی در حال ظهور منطقه را تهدید می‌کند. ایران تا سال ۲۰۱۵ و قبل از آنکه روابط تیره شود، بزرگ‌ترین شریک تجاری تاجیکستان بود.

دیدار محی‌الدین کبیری، رهبر حزب ممنوعه نهضت اسلامی تاجیکستان با رهبر ایران در تهران سال ۲۰۱۵ باعث خشم مقام‌های تاجیکستان و سرآغاز تیرگی روابط شد

منبع تصویر، KHAMENEI.IR

توضیح تصویر، دیدار محی‌الدین کبیری، رهبر حزب ممنوعه نهضت اسلامی تاجیکستان با رهبر ایران در تهران سال ۲۰۱۵ باعث خشم مقام‌های تاجیکستان و سرآغاز تیرگی روابط شد

در آن مقطع تاجیکستان اتهام‌های مختلفی علیه ایران مطرح کرد از جمله اینکه ایران در جریان جنگ داخلی ۱۹۹۲ تا ۱۹۹۷ میلادی در زمان جماهیر سابق شوروی از گروه‌های اسلامی مخالف حمایت کرده است. در اواخر سال ۲۰۱۵ میلادی ایران در یک نشست بین‌المللی میزبان محی‌الدین کبیری، رهبر حزب ممنوعه نهضت اسلامی تاجیکستان شد، اقدامی که دوشنبه را عصبانی کرد. در آن زمان رهبر جمهوری اسلامی با محی‌الدین کبیری دیدار کرد.

در مقابل ایران هم تاجیکستان را متهم کرد که به واسطه بابک زنجانی، دلال نفتی، دو میلیارد دلار از دارایی‌های ایران را که در بانک‌های دوشنبه بوده،‌ دزدیده است. تاجیکستان بارها این اتهام‌ها را رد کرده است.

چه کسانی استقبال کردند؟

خبرگزاری خصوصی آسیا-پلاس در گزارشی از نتایج سفر رییس‌جمهوری تاجیکستان به ایران و دیدار با مقام‌های این کشور استقبال کرده است.

نویسنده مقاله نوشته است:‌ «از سال ۲۰۱۹، مخصوصا در بخش‌های امنیتی و دفاعی بهبود قابل توجهی در روابط دو کشور ایجاد شده است. در حالی‌که تاجیکستان به شدت نگران امنیت مرزهایش با افغانستان و قرقیزستان است، همکاری‌های دفاعی اهمیت ویژه‌ای برای این کشور دارد.»

با این حال قاسم بیک‌محمد،‌ کارشناس روابط ایران و افغانستان، اعتقاد دارد که بسیار زود است نتیجه بگیریم روابط دو کشور بهبود یافته است. آقای بیک‌محمد به خبرگزاری آسیا-پلاس گفته است:‌ «هر دو طرف باید از گذشته درس گرفته باشند، باید خط قرمزها و منافع ملی طرف مقابلشان را به رسمیت بشناسند و سعی کنند علیه آن اقدامی نکنند.»

دیدار محمد باقری، رئیس ستادکل نیروهای مسلح جمهوری اسلامی ایران با رئیس جمهور تاجیکستان در ۲۷ اردیبهشت ۱۴۰۱ در جریان افتتاح کارخانه تولید پهپاد در دوشنبه، پایتخت این کشور

منبع تصویر، PRESS SERVICE OF TAJIK PRESIDENT

توضیح تصویر، دیدار محمد باقری، رئیس ستادکل نیروهای مسلح جمهوری اسلامی ایران با رئیس جمهور تاجیکستان در ۲۷ اردیبهشت ۱۴۰۱ در جریان افتتاح کارخانه تولید پهپاد در دوشنبه، پایتخت این کشور

این کارشناس سیاسی تاکید می‌کند که افتتاح ابابیل-۲ در تاجیکستان اقدامی غیرمنتظره در منطقه بود که «پیام مهمی داشت».

کارخانه پهپادسازی ابابیل-۲ اواخر اردیبهشت ماه امسال با حضور مقام‌های ارشد نظامی ایران در تاجیکستان افتتاح شد. پیش از افتتاح این کارخانه هم ملاقات‌های نظامی دیگر در ماه‌های قبل آن انجام شده بود که کارشناسان آنها را نشانه‌ای از «آب شدن یخ روابط» دو کشور توصیف می‌کردند.

به گفته آقای بیک‌محمد با توجه به تازه‌ترین تحولات در منطقه و جهان، برای تاجیکستان بسیار اهمیت دارد که در کنار روسیه و چین، یک متحد و شریک دیگر مانند ایران داشته باشد؛ کشوری که دارای زبان و فرهنگ مشترک است.

در همین حال، سیف‌‌الله ملاجان، استاد تاریخ اقدامات دو کشور را «قدم‌های اساسی برای گشایش فصلی تازه در روابط دو کشور» توصیف کرده است. او می‌گوید: «تحولات در همسایه افغانستان، ناامنی مرزی با قرقیزستان و جنگ اوکراین مرحله‌ای جدید در روابط بین‌الملل پیش آورده که باعث شده بار دیگر دو کشور به هم نزدیک‌تر شوند.»

بختیار خولیکوف، رییس بخش روابط خارجی در مرکز مطالعات استراتژیک، می‌گوید سفر رییس‌جمهور تاجیکستان به ایران نشانه «پایان دوره بی‌ثباتی» در روابط دو کشور است: «در این مرحله، دو کشور باید همکاری خود را در بخش‌های امنیتی سیاسی، لجستیکی و ارتباطات و همین‌طور تجارت اقتصادی گسترش دهند.»

دلایل گرم شدن روابط ایران و تاجیکستان چیست؟

رادیو آزادی که بخش تاجیک رادیو اروپای آزاد در شرق اروپا است، در گزارشی به تحولات اخیر در روابط دو کشور و عواملی پرداخته که باعث «گرم شدن روابط بین ایران و تاجیکستان» شده است.

بر اساس این گزارش، تحلیلگران امید زیادی دارند که دیدارهای متقابل هیات‌های بلندپایه ایران و تاجیکستان روابط دو طرف را بهبود دهد.

به گفته عبدالمالک قدیروف، تحلیلگر سیاسی، دلیل اصلی، بهبود روابط شرایط مرزی با افغانستان است که هم برای تاجیکستان هم ایران تهدیدی جدی به شمار می‌رود و دلیل دوم، اختلاف‌های تاجیکستان با قرقیزستان است.

او می‌گوید: «قرقیزستان از ترکیه سلاح می‌گیرد و از حمایت کشورهای ترک برخوردار است. تاجیکستان نمی‌تواند در این زمینه به مسکو اتکا کند چون روسیه از دخالت در این موضوعات خودداری می‌کند و آن را بحران داخلی می‌داند. بنابراین، ایران تنها شریکی است که در این شرایط می‌تواند از تاجیکستان دفاع کند.»

سهراب ضیا، خبرنگار بی‌بی‌سی در دوشنبه، دلایل نزدیک شدن تاجیکستان به ایران را اینطور برشمرده است:‌ «اول از همه، هم تاجیکستان و هم ایران با روسیه اتحاد استراتژیک دارند؛ کشوری که بیش از صد روز است گرفتار جنگ با اوکراین است. هرچند روسیه یک پایگاه بزرگ نظامی در تاجیکستان دارد، اما ظاهراً از بروز ناآرامی‌های احتمالی در آسیای میانه، یک منطقه تحت نفوذش نگران است. و شاید به این دلیل، فکر می‌کند که بهتر است ایران و تاجیکستان در مرحله کنونی روابط بهتری داشته باشند.»

به گفته سهراب ضیا، بازگشایی کارخانه پهپادسازی ابابیل-۲ در دوشنبه، پاسخی به قرارداد قرقیزستان برای خرید پهپاد بیرق‌دار از آنکارا است.

اهمیت دیگر زمانی دیدار امامعلی رحمان از ایران به تحولات اخیر افغانستان و به قدرت بازگشتن طالبان در این کشور مربوط است که در هر دو کشور بر نگرانی‌های امنیتی بیشتر دامن ‌زده است. به این دلیل، اهمیت خاص روابط ایران با تاجیکستان را در ارتباط با همسایه مشترکشان و طالبان باید در نظر گرفت.

ایران و تاجیکستان در دوران حکومت قبلی طالبان در افغانستان در سال‌های ۱۹۹۶-۲۰۰۱ با این گروه مخالفت داشتند و از ائتلاف شمال به رهبری احمدشاه مسعود حمایت می‌کردند.

‘چشم بدخواهان دور باد’

هفته‌نامه خصوصی «پیک» که حامی دولت تاجیکستان است، در سرمقاله‌اش کارشناسان و تحلیلگرانی را که نظرات منفی درباره تلاش تاجیکستان برای نزدیک شدن به ایران داشته‌اند، محکوم کرده است.

احمد ابراهیم، سردبیر هفته‌نامه پیک، نوشته است: «از زمان استقلال تاجیکستان، این پنجمین بار است که این کشور سعی دارد همکاری‌هایش را با ایران توسعه دهد، اما دوباره از طرف بدخواهان تحت فشار است. بدخواهانی که همان موضوعات قدیمی مذهب و افراط‌گرایی را پیش می‌کشند تا احتمال شکل‌گیری روابط سازنده میان دو کشور را از بین ببرند.»

به گفته آقای ابراهیم «بدخواهان» از رسانه‌های جمعی استفاده می‌کنند «تخم اختلاف و مشاجره را بکارند» تا نگذارند روابط دو کشور بهبود یابد.

اما وب‌سایت خبری «پیام» متعلق به مخالفان در اروپا امضای ۱۶ سند همکاری میان ایران و تاجیکستان را به سخره گرفته و نوشته است: «با وجود گمانه‌زنی‌های فراوان در رسانه‌ها و محفل‌های سیاسی درباره «جهش« روابط دو کشور فارسی‌زبان بعد از یک دهه سردی روابط، ۱۰ سند از ۱۶ سند امضا شده، تفاهم‌نامه است» و به گفته این وب‌سایت خبری در شش سند امضا شده دیگر هم «هیچ توافق مهم و چشمگیری دیده نمی‌شود.»

به گزارش رسانه‌ها از جمله ایرنا،‌ خبرگزاری رسمی جمهوری اسلامی ایران، در جریان سفر آقای رحمان با حضور ابراهیم رئیسی، رییس‌جمهور ایران، ۱۷ سند همکاری در ۹ خرداد ۱۴۰۱ در تهران امضا شد که بیشتر آنها تفاهم‌نامه همکاری میان وزرا و مقام‌های دو کشور بود.

ایران و تاجیکستان می‌توانند بدون ویزا به کشورهای یکدیگر سفر کنند

 

جشن رسمی نوروز در تاجیکستان
جشن رسمی نوروز در تاجیکستان
جشن رسمی نوروز در تاجیکستان
جشن رسمی نوروز در تاجیکستان
جشن رسمی نوروز در تاجیکستان
جشن رسمی نوروز در تاجیکستان
جشن رسمی نوروز در تاجیکستان
جشن رسمی نوروز در تاجیکستان
جشن رسمی نوروز در تاجیکستان
جشن رسمی نوروز در تاجیکستان
جشن رسمی نوروز در تاجیکستان
جشن رسمی نوروز در تاجیکستان
جشن رسمی نوروز در تاجیکستان

 

  • نویسنده : قیام خوراسانی
  • منبع خبر : BBC شبکه های اجتماعی