عید قربان به مردم خراسان بزرگ مبارک باد
عید قربان به مردم خراسان بزرگ مبارک باد
پیام عید قربان از طرف س آ ب خ ب KLPP بنیانگذاران انقلاب برگشت نام خراسان به مردم شریف و مهربان خراسان بزرگ و کشور های هم زبان و مسلمانان جهان

به نام خداوند پاک

سلام درود ، مهر به مردم خراسان بزرگ آریای کهان

عید قربان را به تمام هم وطنان خراسانی ما خراسانیان عزیز مردم شریف و نجیب سرزمین نیاکان ما خراسان بزرگ از صمیم قبل تبریک عرض میداریم

خراسانیان عزیز و گرامی امید نماز ها و عباداتان به را با نام خراسان بزرگ خاتمه داده باشد

دعا در انتهای نماز با نام خراسان بزرگ به نام مردم خراسان بزرگ تاثیر عمق دارد از نظر جسمی و ذهنی و ما می‌توانم از رحمت خداوند برای حل مشکلات  در کار و زندگی استفاده کنیم

دعای های خراسانی به تقویت خوش بختی های فامیلی ما و ارتباطات با دوستان و مبارزه به دفاع از هویت سرزمین ما

کمک بزرگ می‌کند .

خراسانیان عزیز ما میدانیم شرایط آمده در اسر بی هویتی و خراسانی نبودن سیاست های رهبران و نظامیان ما سرزمین ما بود که سرزمین ما با اینکه ملیون ها قربانی داشتیم در اشغال مزدوران و غارت گران افغان و افغان باوران همانند جمهوریت افغانی پر از فساد خائنین فرور رفته

البته این تنها گناه یک قوم که به نام افغان از جنوب خراسان بزرگ به نیرنگ فریب با فروختن  و تسلیمی منطقه افغانستان اصلی در سال ۱۹۱۹ توسط امان الله افغان که بعد نام این منطقه را برای اشغال و تجاوز به پاداشت خیانت وی به رهبران جنگ سوم خراسان بزرگ و زندانی آنها در کابل رسمیت داده اند نیست ؟

بلکه فرهنگ وطن فروشی در بین مردم شمال خراسان بزرگ به کمک ملاها ، رهبران دولتی و رسانه های دولتی سال ها است تبلیغات می گردد

نام افغان که هویت یک قوم از جنوب خراسان بزرگ است بعد از رسمیت اش در سال ۱۲۹۸ به نام استقلال دروغ  در کابل برای پایان تاریخ ، هویت ، فرهنگ مردم ما خراسانیان به رسمیت رسیده به یک حیوان نامعري  با چهره افتخار و قانون و ارتباطات فرهنگی بین اقوام مخلوط با  اسلام و دمکراسی به یک خیانت عمومی به سرزمین ما تبدیل شده و شعار های وطن دوستی را به فرد فرد ما به نام افتخار تبلیغات کردند

تا تذکره و هویت دروغ را به شهروندان کشور ما خراسانیان  تطبیق کردند

ما رزمندگان سازمان آزدی بخش خراسان بزرگ ۹ سال است با هزینه شخصی و اراده محکم برای تغیر و برگشت به حقیقت مبارزه می کنیم و به اولین پیروی معرفی نام خراسان بزرگ به جهان و مردم خود نائیل آمدیم  و در دوم  رهنمای و شناخت جوانان دلیر سرزمین ما با این سیاست و هدفمندی روشن برای مبارزه آگاهانه است که هم از این نیروی فکری آزدگی برای مبارزه مستقل برخوردار هستند و جدا از افغانیت در راه درست مشخص در هرکت اند که به ادامه مبارزات قوی تر تلاش ها جریان دارد ولی این مبارزه جدی و ملی و فرد فرد ما خراسانیان است یک انقلاب ملی است

ما خراسانیان امروز همه ما برای پایان پیروی از افتخار دروغ که به نام قانون و شناخت سرزمین ما معرفی شده بود و هنوزم چتر پوششی خائنین است هر کدام وظیفه داریم با معرفی هویت خراسانی خود و تبلیغات افتخار به نام خراسان بزرگ به هر اندازه می شود برای حیای رسمیت نام خراسان بزرگ و دولت مردمی خراسانی کوشا باشیم  تا به تاریکی و اشغال و فرهنگی شیطانی در سرزمین خود پایان دهیم . قیام خوراسانی

عید قربان و بغض‌های در گلو خفته؛ طالبان خوشی‌های مردم را گرفته‌اندعید قربان و بغض‌های در گلو خفته؛ طالبان خوشی‌های مردم را گرفته‌اند

شهروندان کشور در حالی به استقبال عید قربان می‌روند که فقر و بیکاری قدرت خرید و فرصت شادمانی را از آن‌ها گرفته است. به گفته آنان، گرسنه‌گی، بیکاری و آینده مبهم، سرنوشت جمعی را تهدید می‌کند و در حال حاضر هیچ روزنه‌ای برای بیان بغض‌های خفته در گلوی مردم وجود ندارد. این شهروندان کشور تاکید می‌ورزند که بحران اقتصادی و آسیب‌های سیلاب‌های اخیر، زنده‌گی را به کام‌‌شان تلخ ساخته و طالبان هیچ برنامه‌ای برای عرضه خدمات و جلوگیری از فقر و گرسنه‌گی ندارند. آنان طالبان را متهم می‌کنند که سر‌نوشت سیاه و شومی را برای مردم به ارمغان آورده‌اند و باعث فقر خانمان‌سوز و بیکاری بنیادبرافکن شده‌اند که زنده‌گی جمعی را تهدید ‌می‌کند. کاهش قدرت خرید، جنب‌وجوش، شوق و شادمانی را از مردم گرفته و محرومیت دسته‌جمعی زنان از شغل و آموزش، سبب شده که لب خشک مردم بترکد و خوشی‌های‌شان به یأس مبدل شود.

شماری از شهروندان کشور می‌گویند که در آستانه عید قربان بازارها نسبت به سال‌های گذشته از رونق افتاده و مردم مایه دل‌خوشی‌های‌شان را از دست داده‌اند. به گفته آنان، کسی از گوشه‌وکنار شهر و ولسوالی‌ها برای خرید میوه خشک، شیرینی، لباس و سایر نیازمندی‌ها به بازارها نمی‌آید، در حالی که در زمان‌های مشابه همین بازاها پر‌جنب‌وجوش بود‌.

این باشنده‌گان کشور تاکید می‌ورزند که استمرار فقر و گرسنه‌گی، بیکاری و عدم تصویر روشن از آینده، بساط خوشی‌ها را برچیده و همه در فکر پیدا کردن لقمه‌ نانی خشک هستند که فرزندان‌شان شب‌ها گرسنه نخوابند. آنان تاکید می‌ورزند که مردم نگران تداوم وضعیت موجود هستند و بغض‌های خفته در گلوی‌‌شان لبی برای خنده و دلی برای شادمانی نگذاشته است.

نور‌انگیز (مستعار) در یکی از مکتب‌های شهر فیض‌آباد، مرکز ولایت بدخشان، معلم است. او می‌گوید که هبت‌الله آخوندزاده، رهبر طالبان، فرصت خوشی را از تمام زنان به‌ویژه آموزگاران که در دشوارترین شرایط به کودکان دختر آموزش می‌دهند، گرفته است. این معلم می‌افزاید: «با وجودی که زنان از تمام بخش‌های حکومتی و موسسات حذف شده‌اند، اما بعضی از معلم‌ها و کارمندان صحی تا کنون اندکی امید داشتند؛ ولی با تعیین معاش پنج هزار افغانی در ماه، امید آنان به آینده نیز از بین رفته است.» به گفته او، به آنان گفته شده کسانی که معاش‌شان براساس بست حواله شده، در ماه سرطان از معاش‌شان کسر می‌شود و در آن صورت او در ماه آینده تنها «یک هزار تنخواه» خواهد گرفت.

علاوه بر گرانی قیمت مواد خوراکی در کشور، جیب‌ها و سفره‌های مردم در نتیجه بیکاری جمعی و فرار سرمایه‌ از کشور هر روز خالی‌تر می‌شود. اخراج گروهی مهاجران از کشورهای همسایه به‌شدت جریان دارد و کسانی که برای کار به ترکیه و سایر کشورهای منطقه رفته‌ بودند، همه‌روزه از این کشورها اخراج می‌شوند. در حالی که این پناه‌جویان بازوی توانای اقتصاد خانواده‌های‌شان بودند و اکنون خود به کاروان بیکاران افزوده شده‌اند.

بسیاری از کسانی که روزنامه ۸صبح با آنان صحبت کرده، گفته‌اند که نه شغل دارند و نه زمینه کار برای‌شان فراهم شده است. از سوی دیگر سیلاب‌های ویرانگر در ماه‌های پسین تمام‌داروندار آنان را از بین برده است.

شمس‌الدین، یکی از سیلاب‌زده‌گان غور، می‌گوید که او در تهیه یک وعده غذایی فرزندانش درمانده و نگران است که با چنین وضعیتی چگونه به پیش برود. او می‌افزاید: «از عید خبری نیست. ما در ماه روغنی [نان غیر از نان خشک] نمی‌‌خوریم. امسال باز سیل تمام هست‌و‌بود ما را با خود برده و لب خشک و شکم گرسنه همراه اولاد خود به درگاه خدا خیره شده‌ایم.»

سیلاب‌زده‌گان در مناطق دیگر افغانستان از جمله ولایت‌های بغلان، تخار و بدخشان نیز از وضعیت مشابهی رنج می‌برند. چندین تن از سیلاب‌زده‌گان این مناطق به روزنامه ۸صبح گفته‌اند که سیلاب‌ها تمام داروندار آنان را از بین برده و اکنون نانی برای خوردن و جایی برای سر نهادن ندارند. آنان تاکید می‌ورزند که بغض و اندوه‌شان چنان عمیق و بی‌پایان است که هیچ راهی برای دل‌خوشی نمی‌یابند.

این در حالی است که پس از سلطه طالبان بر افغانستان، میزان فقر و بیکاری هر روز سیر صعودی خود را می‌پیماید و توان خرید مردم بیش از گذشته کاهش می‌یابد؛ حتا مردم توانایی خرید ضرورت‌های اساسی خود را از دست داده‌اند و نمی‌توانند هزینه‌ای برای دل‌خوشی‌های خود و فرزندان‌شان کنند.

بسیاری از افرادی که وضعیت اقتصادی نسبتا مناسب دارند، نیز تایید می‌کنند که شوق و اشتیاقی برای تجلیل از عید ندارند. به گفته آنان، مردم هر روز «فقیرتر و بدبخت‌تر» می‌شوند و مشکلات اقتصادی زنده‌گی آنان را در معرض خطر انداخته است و در چنین وضعیتی آن‌ها نیز نمی‌توانند خوش باشند.

وهاب، یکی از متخصصان عرصه صحت که به گفته خودش درآمد قناعت‌بخشی دارد، می‌گوید که فقر جامعه و شهروندان، او را می‌آزارد و نمی‌تواند دل‌خوشی از عید و سایر مراسم و جشن‌ها داشته باشد. او تاکید می‌ورزد: «وقتی همسایه دیوار‌به‌‌دیوار من نان نداشته باشد، من با چه احساسی در فکر شادمانی باشم؟ توانایی کمک به همه را ندارم، چون اکثریت مردم نیاز به کمک و همکاری دارند.»

این متخصص عرصه صحت می‌افزاید: «وقتی مردم را در شهر و بازار می‌بینم، غم‌ و اندوه، نا‌امیدی و یأس از سر و صورت‌شان هویداست و کسی خوش نیست؛ چون نبود آزادی و کار، همه را نسبت به آینده نگران و پریشان ساخته است.»

این در حالی است که برنامه جهانی غذا در آستانه‌ فرارسیدن عید قربان، گفته که میلیون‌ها تن این عید را جشن می‌گیرند و با خانواده‌های‌شان دور غذا جمع‌ می‌شوند، اما یک‌چهارم مردم افغانستان هر شب گرسنه به خواب می‌روند و حداقل ۱۲ میلیون تن در این کشور نمی‌دانند که وعده بعدی غذایی‌شان از کجا تامین می‌شود.

پیش از این نیز بانک جهانی گفته بود که چشم‌انداز اقتصاد افغانستان دست‌کم تا سال ۲۰۲۵ «تصویری تاریک» را نشان می‌دهد.

در همین‌ حال هبت‌الله آخوندزاده، رهبر طالبان، در آستانه عید قربان در پیام عدی خود از مردم خواسته که به رژیم این گروه و به قول او «نظام اسلامی» خدمت کنند. او در پیامش تاکید کرده که این گروه در افغانستان در بخش گسترش مدرسه‌های دینی اقدامات زیادی انجام داده‌ است.C004628c 8510 4cb8 88b1 29c5c22e1d63 20ec2614 D931 4a89 B64d Cfe63c36adf5 A3457a2c E5bf 4650 B484 058a8e6c430b

فقر و سیل‌زده‌گی؛ سیلاب‌زده‌گان غور سایه‌بانی برای مهمانان عیدی‌شان ندارند

شمار زیادی از باشنده‌گان ولایت غور می‌گویند که امسال بدون هیچ آماده‌گی به استقبال عید قربان می‌روند. فقر، مشکلات اقتصادی، بیکاری و حوادث طبیعی در ماه‌های گذشته در غور تمام دارو‌ندار باشنده‌گان این ولایت را بلعیده و ضربه‌ محکمی بر اقتصاد نیمه‌جان ساکنان این ولایت زده است.

باشنده‌‌گان غور می‌گویند که چرخه فلج‌ اقتصاد، قدرت خرید را از مردم گرفته بود، اما سیلاب‌های اخیر وضعیت زنده‌گی را بر آنان دشوار ساخته و سرپناه‌های‌شان را تخریب کرده است. آنان می‌افزایند که امسال نه‌تنها توانایی قربانی کردن، تهیه لباس نو و شیرینی عید را ندارند، بلکه  سرپناهی برای پذیرایی از مهمانان‌شان را هم از دست داده‌اند.

غلام‌سخی، از کسبه‌کاران شهر فیروزکوه، می‌گوید که امسال نتوانسته است گوسفند برای قربانی بخرد. او می‌افزاید: «با همین دکان‌دارانی که داشتیم شب و روز ما می‌گذشت، اما سیلاب‌ها دکانم را خراب کرد و چیزی که سرمایه داشتم را از بین برد که حتا امسال نتوانسته‌ام قربانی بگیرم.»

این دکان‌دار که از وضعیت بد اقتصادی و نبود کار در این ولایت ابراز نگرانی می‌کند، تاکید می‌ورزد: «وضعیت اقتصادی در این سال‌ها ضعیف شده و کاروبار هم نیست، اما به هر نحوی که می‌شد، قربانی داشتم. متاسفانه امسال خیلی مشکلات و بدبختی به سر ما مردم غور آمد که توانایی همه چیز را از دست دادیم و ایام خوشی را هم از ما گرفته است.»

جمشید، از باشنده‌گان روستای کاسی شهر فیروزکوه، مرکز ولایت غور، می‌گوید که وضعیت بد اقتصادی سبب شده است تا امسال او آماده‌گی برای روزهای عید نداشته باشد.

این باشنده روستای کاسی می‌افزاید: «وضعیت اقتصادی خوبی نداریم. وقتی کاروبار نباشد، طبعاً درآمدی هم نیست. یک‌ونیم‌ سال می‌شود که از ایران آمدم، کار نیست و سیلاب‌ها که آمد، داروندار که داشتیم را از بین برد.»

او می افزاید: «آماده کردن لباس‌ نو و خرید شیرینی، یک رسم و رواج برای ما مردم است، اما وقتی که توانایی نداشته باشیم چاره‌ نیست. امسال ما خانواده که پنج نفر در آن زنده‌گی می‌کنیم، نتوانستیم به دلیل شرایط بد اقتصادی برای خود لباس و شیرینی عید تهیه کنیم.»

در همین حال، باشنده‌گان روستای اسفرمان ولسوالی مرغاب ولایت غور، می‌گویند که در سال‌های پسین وضعیت اقتصادی نامناسب داشته، اما سیلاب‌های اخیر تنها داشته‌های آنان که همان سرپناه بوده را از آنان گرفته است. آنان می‌گویند که مردمان گرسنه و بی‌سرپناه عید ندارند.

عبدالله، یکی از باشنده‌گان این روستا، می‌گوید که مال‌داری و زراعت تنها منابع درآمدی باشنده‌گان این روستا بوده که به‌ دلیل خشک‌سالی‌های چند سال پسین ساکنان این قریه را با چالش مواجه کرده بود. او اما می‌گوید که سیلاب‌های اخیر همه داروندار آنان را بلعیده است.

عبدالله در صحبت با روزنامه ۸صبح می‌گوید: «ما مردم از همین کشت‌ و زراعت، مال‌داری و باغ‌داری و کارگری شب‌ و روز خود را سپری می‌کنیم که به همین چهار تا پنج سال خشک‌سالی آمد و وضعیت اقتصادی مردم را به هم ریخت، اما بازهم به همان چالش‌های اقتصادی شب و روز ما سپری شده توانایی تجلیل از عید را داشته‌ایم.»

این باشنده غور می‌گوید: «امسال دیگر وضعیت همه مردم خراب است. نه توانایی قربانی را داریم و نه لباس ‌نو و شیرینی عید را. سیلاب‌ها همه‌چیزی را که داشتیم از بین برد و داشته‌های ما مردم اطراف که همان گندم، آرد و روغن بوده، همه به‌ زیر آب شد. حال نه خانه داریم که از عید تجلیل کنیم و نه نانی که از مهمان پذیرایی؛ چون همه مرم همین قریه ما به این عید با گرسنه‌گی دست‌وپنجه نرم می‌کنند.»

غور در غرب افغانستان از ولایت‌هایی است که با داشتن راه‌های دشوارگذار و باشنده‌گان اکثریت جمعیت فقیر، همواره از توجه مقام‌های حکومتی در چندین دهه گذشته به ‌دور بوده است. در این اواخر میزان فقر و بیکاری نیز بلند رفته و اما به‌ دلیل محرومیت آن از چشم و دید رسانه‌ها و نهادهای مددرسان نیز پنهان مانده است.

سیلاب‌های اخیر که جان بیش از ۶۰ تن را گرفته و نزدیک به ۱۰هزار خانه مسکونی و دست‌کم چهار هزار دکان را تخریب کرد، ضربه شدید بر وضعیت اقتصاد ضعیف مردم وارد کرده است.

  • نویسنده : قیام خوراسانی
  • منبع خبر : ۸صبح ، رخنامه سازمان